ماشین های مجازی (VM) ابزارهای قدرتمندی هستند که به شما امکان می دهند سیستم عامل های متعدد را بر روی یک دستگاه اجرا کنید. راه اندازی یک VM در ابتدا ممکن است دلهره آور به نظر برسد، اما با مراحل صحیح، می توانید محیط مجازی خود را برای آزمایش، امنیت یا توسعه نرم افزار ایجاد کنید. در این راهنما، نحوه راه اندازی یک ماشین مجازی را از ابتدا تا انتها یاد خواهید گرفت.
فرآیند راه اندازی گام به گام ماشین مجازی
طبق ویکیپدیا، یک ماشین مجازی (VM)، «شبیهسازی یک سیستم رایانهای مبتنی بر معماری و عملکردهای رایانه» است. این باعث میشود VMها فوقالعاده همهکاره باشند، زیرا به شما امکان میدهند سیستمعاملهای مختلف و محیطهای ایزوله را روی یک دستگاه فیزیکی اجرا کنید. اولین گام حیاتی در راهاندازی VM خود، انتخاب نرمافزار مجازیسازی مناسب است. گزینههای محبوب شامل VirtualBox، VMware Workstation یا Player و Hyper-V هستند. هنگام انتخاب، سازگاری را در نظر بگیرید: VirtualBox از ویندوز، macOS و لینوکس پشتیبانی میکند، VMware نسخههایی برای ویندوز و لینوکس دارد، در حالی که Hyper-V در نسخههای خاصی از ویندوز تعبیه شده است. برای اطمینان از پشتیبانی سختافزار و سیستمعامل میزبان خود، به مستندات هر کدام مراجعه کنید.در مرحله بعد، بسته نصب را از وبسایت رسمی دانلود کرده و مراحل نصب را ادامه دهید، گزینههای پیشفرض را بپذیرید مگر اینکه فضای کاری شما به گونهای دیگر باشد. پس از نصب، نرمافزار را اجرا کرده و فرآیند «ایجاد ماشین مجازی جدید» را آغاز کنید. نام و نوع سیستمعامل مهمان VM را مشخص خواهید کرد – یکی را انتخاب کنید که با ISO یا دیسک نصب مورد نظر شما مطابقت داشته باشد.بر اساس قابلیتهای سیستم فیزیکی شما و الزامات سیستمعامل مهمان خود، منابعی مانند CPU و RAM را اختصاص دهید. اختصاص بیش از حد منابع میتواند بر عملکرد میزبان تأثیر بگذارد، بنابراین تعادلی را برقرار کنید؛ به عنوان مثال، حداقل 2 گیگابایت رم برای نصب سیستمعاملهای مدرن اختصاص دهید، اما از تجاوز از نیمی از کل حافظه سیستم خودداری کنید. سپس، فضای ذخیرهسازی مجازی را تعیین کنید – یک هارد دیسک مجازی با اندازه ثابت یا اختصاص دینامیکی – اطمینان حاصل کنید که فضای کافی برای سیستمعامل و برنامههای پیشبینی شده دارد.در این مرحله، تصویر ISO نصب سیستمعامل مهمان را پیوست کنید یا دیسک درایو را به VM وصل کنید و سایر گزینهها مانند آداپتورهای شبکه (NAT برای دسترسی به اینترنت، پلبندی شده برای تعامل با شبکه محلی)، حافظه نمایشگر و ویژگیهای شتابدهنده را پیکربندی کنید. اگر میخواهید اشتراکگذاری فایل داشته باشید، پوشههای اشتراکی و ادغام کلیپبورد را فعال کنید. برای انعطافپذیری بیشتر، فعال کردن اسنپشاتها را در نظر بگیرید که به شما امکان میدهد در صورت نیاز به حالتهای قبلی بازگردید.پس از راهاندازی اولیه، VM را شروع کنید. سیستم باید از ISO یا دیسک پیوست شده بوت شود و امکان نصب استاندارد سیستمعامل مهمان را فراهم کند. راهاندازی سیستمعامل را تکمیل کنید، از جمله حسابهای کاربری و تنظیمات اولیه سیستم. پس از اتمام، افزودنیها یا ابزارهای مهمان را برای افزایش عملکرد، ادغام بهتر و پشتیبانی از دستگاه نصب کنید. در نهایت، به یاد داشته باشید که عادت به بهروزرسانی منظم سیستمعامل مهمان و ایجاد اسنپشاتها یا پشتیبانگیری از VM را برای محافظت از کار خود و حفظ عملکرد و امنیت بالا ایجاد کنید.
نتیجه گیری
راه اندازی یک ماشین مجازی، دریچه ای به سوی آزمایش ایمن، سازگاری بهبود یافته و مدیریت کارآمد منابع را باز می کند. با دنبال کردن مراحل ذکر شده، هر کسی می تواند با موفقیت یک محیط مجازی قابل اعتماد و متناسب با نیازهای خود ایجاد کند. با یک VM، انعطاف پذیری و کنترل بر محاسبات خود را به دست می آورید و امکانات جدیدی برای یادگیری و بهره وری را فراهم می کند.

Русский
English
Bahasa Indonesia